„Háttvirti herra“

Varðveist hafa rúmlega 8000 sendibréf tengd Jóni Sigurðssyni. Annars vegar er um að ræða ríflega 1300 bréf og bréfauppköst sem Jón skrifaði og hins vegar yfir 6600 bréf sem Jón fékk frá vinum, vandamönnum og öðrum sem erindi áttu við hann. Bréf þessi geyma ýmsa vitneskju um persónuna, fræðimanninn og stjórnmálamanninn Jón Sigurðsson. Mikið var um að hann fengi beiðnir um að snúast eitt og annað fyrir Íslendinga. Meðal þess sem hann keypti og sendi heim var: píanó, prentsmiðja, kjólar, hálsmen, hómópatalyf og gleraugu. Þá voru erindi líka af persónulegum toga, hann sótti oft um embætti fyrir menn og stóð í ýmsu stappi fyrir fólk gagnvart stjórninni auk þess að fá einstaka sinnum beiðnir eins og að hafa upp á dönskum barnsföður, dönskum kærasta eða jafnvel barnsmóður og barni. Síðastnefnda erindið leysti Jón með sóma og átti eftir að taka barnsmóður þessa íslenska embættismanns og barn hennar inn á sitt heimili um tíma.

Gísli Hjálmarsson læknir var góður vinur Jóns Sigurðssonar og virðast fáir hafa slegið Gísla út í innkaupabeiðnum til Jóns og Ingibjargar. Þann 11. janúar 1858 sendi Gísli Jóni langt bréf þar sem meðal annars má finna þennan langa innkaupalista. Meðal þess sem Gísla vanhagaði um voru hattar, svart silki, vatnskarafla og glös, borðdúkur, gleraugu og barómet (Þjóðskjalasafn Íslands. E-10.4).

Í bréfum Jóns er hægt að komast nær hugsun stjórnmálamannsins Jóns Sigurðssonar. Í ágústlok 1846 skrifar Jón Gísla vini sínum bréf þar sem hann segir meðal annars: „Eg er líka stundum fjandans samviskumórauður yfir því að ekkert gengur, og allt er einsog fari gegnum greipar manni; úngir menn sem maður hugsaði mundi gera nokkuð, gera ekkert, o.s.frv., en á aðra síðuna sé ég að þetta er commune fatum. Ekki fellur tréð við fyrsta högg. Þó það sé logn á þeim nú, þá verða þeir neyddir til að gera eitthvað með tímanum, og ég hefi góða von um að verzlunarfrelsið komi, og komi undir þá fótunum á einhvern hátt. Ég þegi nú hreint, en eg safna á rentukammer einsog áður, og vona að verða búinn að ná nokkru til muna í vor, en vel finn eg það að eg er í illu dilemma, og skyldan býður mér að fara varlega, þó það sé af Egoisme.“ Jón vill sem sagt bíða og sjá hverju fram vindur en á meðan leita fleiri heimilda til þess að styðja mál sitt gagnvart dönsku stjórninni (Lbs 2789 4to).