Búskapurinn

Þann 13. október 1845 lögðu nýgiftu hjónin Ingibjörg og Jón af stað frá Reykjavík til Kaupmannahafnar þar sem þau áttu eftir að búa sína búskapartíð. Fyrsta heimili þeirra var í lítilli íbúð að Admiralsgade 104 en á framtíðarheimili sitt að Østervoldgade fluttust þau ekki fyrr en árið 1852 eftir að hafa flutt sig nokkrum sinnum um set í borginni. Þau hjón voru samhent og viljug til að aðstoða landa sína með smátt og stórt. Gestkvæmt var á heimili þeirra og oft voru haldin matarboð og veislur. Heimili þeirra var dæmigert heimili borgarastéttarinnar á þessum tíma, meðal annars var á heimili þeirra páfagaukur er þau kölluðu Poppedreng og að sjálfsögðu höfðu þau vinnukonu hjá sér.

Bréf Jóns til Jens bróður síns skrifað í Kaupmannahöfn 10. júní 1846 þar sem Jón kvartar yfir því hversu dýrt sé að vera giftur maður en er um leið ósköp sáttur með hversu vel þau búi (Lbs 526 fol).

Þann 24. desember 1940 birtist í Lesbók Morgunblaðsins viðtal við Ingibjörgu Jensdóttur, bróðurdóttur Jóns, þar sem hún sagði meðal annars frá veru sinni á heimili Jóns og Ingibjargar veturinn 1877–1878. Þar er meðal annars að finna eftirfarandi lýsingu á háttum þeirra hjóna: „Þegar engir gestir voru, var kyrrlátt á heimili þeirra Jóns og Ingibjargar. Þau sátu hjónin bæði inni í hornherbergi íbúðarinnar, sem var skrifstofa „bróður“, hann við skrifborðið, sem stóð undir hornglugganum, en „systir“ sat við saumaborð sitt, sem var í horninu andspænis húsbóndanum. Hún var ýmist að hekla eða prjóna. Og jeg sat hennar megin við skrifborðið. Þannig leið „kvöldvakan“ hjá okkur á Östervold.“

Skoða á Tímarit.is.

Jón Sigurðsson flutti til Reykjavíkur 1829 og hóf þá störf hjá föður Ingibjargar sem var föðurbróðir Jóns. Þau Ingibjörg og Jón felldu hugi saman og áður en Jón fór til náms til Kaupmannahafnar árið 1833 bað hann um hönd hennar. Hjónaleysin ákváðu að hann færi utan og kláraði námið og að því loknu myndu þau gifta sig. Þegar upp var staðið lauk Jón aldrei námi sínu og beið Ingibjörg í 12 ár eftir að hann kæmi aftur til Íslands. Vorið 1845 kom Jón í fyrsta sinn til Íslands eftir að hann fór utan til náms og var hann kominn til landsins til þess að taka þátt í endurreisn Alþingis. Þann 4. september gekk Jón að eiga stúlkuna sína og um mánuði síðar fluttust þau til Kaupmannahafnar.